اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) به مناسبت دهم شهریور، روز نمادین ادای احترام به خاطره ی شکوهمند هزاران شهید قتل عام تابستان ۱۳۶۷ جنبش دادخواهی خانواده های شهدا، نمی تواند مستقل نباشد!

در تابستان خونین ۱۳۶۷، با فتوای خمینی، هزاران نفر از فرزندان نجیب ایران، که دوران حبس خود را می گذراندند، به چوبه های دار سپرده شدند. قتل عام بیرحمانه ای که اوج قساوت حاکمان اسلامی را نشان داد. در آن تابستان خونین، به زن و مرد؛ به پیر وجوان؛ به مذهبی و غیرمذهبی رحم نکردند. جانیان بر آن بودند تا مسئله ی زندانیان سیاسی را یک بار برای همیشه به خیال خود «حل» کنند. قتل عام ۶۷ اما، تنها جنایت جمهوری اسلامی نبود. خط خونین این سیاست ددمنشانه که از پشت بام مدرسه علوی آغاز و در ترکمن صحرا و فرودگاه سنندج پی گرفته شد، تا به امروز ادامه دارد. کشتارهای تابستان ۶۰ و تمام سال های این دهه ی خونین و دهه های بعدی، ترورهای بیرحمانه در داخل و خارج از کشور و قتل های زنجیره ای، حلقات زنجیری است که توسط حاکمان اسلامی با خون فرزندان این مرز و بوم بافته شده است. ادامهٔ مطلب »

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: