احضار گذشته برای سرکوب آینده ـ ۱ بخش اول ــ فرج سرکوهی

ویژه اخبار روز
چه صفتی را می توان در باره نشریه ای نوشت که ادعای «علوم انسانی» را یدک می کشد اما در معرفی متفکری چون مارکس در شماره ۴۱ خود می نویسد:

«جوش های ریز و درشتی بدنش را فرا می گرفت که از نظر تعداد در جاهائی چون گونه ها، احلیل و نشیمنگاهش بیش تر بود»
(احلیل: عضو تناسلی مردان)

«هیکلش پر مو بود… قدی کوتاه… و بیماری برونشیت بواسیر داشت… به عمری مفت خوری عادت کرده….قلبش نه از عشق که از نفرت سرشار بود» ادامهٔ مطلب »

نوشته شده در مقالات, نقد. Leave a Comment »

مواضع یک اکثریتی و مواضع یک به اصطلاح » راه کارگری » ! براستی کدامیک «رادیکال » ترند ؟

گل همینجاست، اینجا برقص! گفتگوهایی پیرامون سرمایه‌داری و امپریالیسم، گفتگو با فریبرز رئیس‌دانانتیجە انتخاب رئیس جدید خبرگان، تائید دیگری بر شکست یک گفتمان ! صادق کار ، اکثریتی

 بنا بر گزارشات منتشر شدە در رسانەهای مجاز داخلی نمایندگان مجلس خبرگان رهبری، روز گذشتە در نخستین جلسە از اجلاس هفدهم این مجلس از بین سە نفر کە برای تکیە زدن بر کرسی ریاست این مجلس خود را کاندیدا کردە بودند، محمد یزدی را برای یک سال آیندە بە ریاست مجلس انتخاب کردند.

در این رای گیری کە بە دنبال کنارە گیری هاشمی شاهرودی از دور رقابت بە مرحلە دوم کشیدە شد و بە غیر از محمد یزدی، هاشمی رفسنجانی و مومن نیز جزء کاندیداها بودندبر خلاف بسیاری از پیشبینی ها و انتظارات، محمد یزدی در دور دوم با کسب ٤٧ رای مقام نخست و هاشمی رفسنجانی تنها با ٢٤ رای مقام دوم را بدست آورد.

نتیجە انتخاب رئیس مجلس خبرگان، با اكثر حدس و گمانە زنی هایی کە پیش از آن زدە می شد، منطبق از کار در نیامد. شاید یکی از دلایل نادروستی پیشبینی ها  را بشود بە کنارە گیری پیشبینی نشدە، هاشمی شاهرودی رئیس موقت مجلس خبرگان کە بعد از فوت مهدوی کنی موقتا بە این سمت برگزیدە شد بودە و اعتالیون مرتبط با رفسنجانی بە نوعی با ریاست وی موافقت داشتند نسبت داد، اما کاندیدا شدن معنی دار یزدی و بدست آوردن نزدیک بە دو سوم آرا و کنارە گیری داوطلبانە شاهرودی از دور رقابت ها نشان میدهند کە شاهرودی بخاطر نقش میانەاش کاندیدای مطلوب و مورد قبول اکثریت ترکیب مجلس خبرگان نبودە و ای چە بسا سیگنال هایی کە قبل از تشکیل جلسە دادە شدە سبب کنارە گیری شاهرودی شدە است.

ادامهٔ مطلب »

تئوری‌ها می‌آیند و می‌روند اما… اکبر معصوم‌بیگی

تئوری‌ها می‌آیند و می‌روند اما…
محمد مهدی‌پور / اکبر معصوم‌بیگی را که از نزدیک دیدم، تاثیر گذشت زمان و روشنگری‌هایش را بر چهره داشت، کلامش قاطع، جدی و البته آرام بود. هنوز هم پرشور حرف می‌زد، ادامه‌ کتاب‌هایش تا داخل هال خانه هم آمده بود، که مدام مرا وسوسه می‌کرد که یک نگاهی به این حجم عظیم کتاب بیندازم. کمی حرف زدیم پیش از مصاحبه که در وصف نیاید! اکبر معصوم بیگی مترجم پرکار و البته خوش انتخابی‌ است که بسیاری از کتاب‌های خوب را به لطف تلاش او ما راحت به فارسی می‌خوانیم. بهانه‌ این گفت‌وگو، تجدید چاپ کتاب ارزشمند و موجز مارکسیسم و نقد ادبیِ تری ایگلتون، منتقد ادبی شناخته شده‌ است که در سال ۸۲ توسط «نشر دیگر» منتشر شد و «انتشارات بوتیمار» بعد از ۱۱ سال آن را تجدید چاپ کرده است که این خود غنیمتی‌ است.

ادامهٔ مطلب »

موفقیت سیریزا در انتخابات و تحریف رادیکالیسم از سوی برخی از فعالین چپ | طاها زینالی

72929_433354646736427_932767604_n1برخی از فعالین چپ۱ پیروزی سیریزا در انتخابات یونان را به عنوان نشانه‌ای برای درستی دیدگاه‌شان در راستای ضرورت کاربست سیاست‌ واقع‌گرایانه و نفی رادیکالیزم (یا وارونه جلوه دادن آن) بدل کرده‌اند. استدلال آن‌ها را شاید بتوان چنین نقل کرد: درسی که ما از پیروزی حزب سیریزا می‌توانیم بگیریم تأکید بر مقاومت همراه با کنش انضمامی و دست‌یافتن به نوعی راهبرد عملی در فضای سیاسی ایران است. حزب سیریزا رؤیای برهم‌زدن انقلابی مناسبات در ادامهٔ مطلب »

پیام موسوی و شادی چپ های سبز نویسنده: ی. د

یک. پس از مدت ها، بار دیگر پیامی از میرحسین موسوی در حصر منتشر شده است، که ضمن تأکید بر کذب بودن ادعای امثال مهدی طائب در خصوص تفهیم شدن اتهام اقدام علیه امنیت ملی به خودش و اعلام آمادگی برای حاضر شدن در دادگاه برای دفاع از خود، به سیاق تمامی بیانیه ها و سخنرانی های منتشر شده از وی، حاوی تأکیدی ویژه بر “فقرا”، “پابرهنگان” و “مستضعفان” است و این که براندازان حقیقی کسانی اند که از جیب این بی‌‌نوایان می دزدند. ادامهٔ مطلب »

نوشته شده در مقالات, نقد, نگاه. Leave a Comment »

دیدگاه : جشن کوباني ! تز يازدهم

nagh1هر روز که مي‌گذرد استثنايي‌بودن مقاومت کوباني آشکارتر و برجسته‌تر مي‌شود. مبناي اصلي اين خصلت استثنايي، که باعثشده در تقابل با جو غالبِ چند دهه‌ي گذشته بار ديگر مبارزه‌ي راديکالِ گروهي خاص از مردمان به‌نامي جهان‌شمول براي رهايي و کانون توجه مردمان – از کابل تا لندن، از بوينس آيرس تا تهران – بدل شود، گشودنِ راهي سوم در بطن ساختارِ نظام سلطه‌ي جهاني است. چنان‌چه طي اين سال‌ها ديده‌ايم دو حربه‌ي اين نظام يکي سياست‌زدايي و پُر کردنِ جايگاهي‌ست که پيش‌تر در اختيار گفتارِ رهايي‌بخش چپ بود، و ديگري استفاده از موقعيت تاريخيِ موجود و نشاندن بنيادگراييِ مذهبي- قومي در اين جايگاه. بدين‌ترتيب، هر مبارزه‌اي به‌واسطه‌ي درجازدن در چارچوب تهيِ دموکراسي ليبرال و گيرافتادن
ادامهٔ مطلب »

برنامه دیدگاه از تلویزیون » نوروز «! گفتگو با سامان رسول پور و هیمن سیدی

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: