برای مادرم : نامه شاهرخ زمانی‌ از زندان گوهر دشت به مناسبت درگذشت مادرش

10931438_10153587485014778_2676127812879636356_nنَمی‌رند و نَمی‌رند، آنان که ره خلق بگیرند…
من چشم در خانواده‌ای باز کرده و بزرگ شده‌ام که سوسیالیزم به عنوان آرمان رهایی بشریت از ستم و بهره‌کشی و طبقه‌ی کارگر به عنوان تنها نیرو و مرکز ثقل این تغییر انقلابی، مقدس شمرده ‌می‌شد و با تمام وجود در خدمت آن قرار گرفتیم. بدین جهت، پاسداران نظام سرمایه‌داری، چه با شکل تاج و چه در پوشش عمامه، لحظه‌ای آزار و اذیت و زندان و شکنجه‌ی ما و تمامی مبارزین راه آزادی بشریت برای جلوگیری از فعالیت انقلابی آگاه‌گرانه دست برنداشتند.
منزل ما در تبریز، محل رفت‌و‌آمد بزرگانی چون بهروز دهقانی، صمد بهرنگی، غلامحسین ساعدی، چنگیز احمدی، عبدالله افسری و دیگر انقلابیون بود. مادرم در چنین فضایی تمامی محبت و تلاش‌های قهرمانانه‌ی خود را فداکارانه صرف کمک به خانواده و سرپا نگه داشتن آن و ادامه‌ی مسیر انقلابی کرده بود. طعم تلخ بی‌پناهی در نبود سرپرستان خانواده، عمو و پدرمان در دوران حکومت ستم‌شاهی از سال ۱۳۵۰ در رابطه با چریک‌های فدایی خلق ایران شروع شده و سپس در سال ۱۳۵۷ که آن‌ها با قیام عمومی از زندان آزاد شدند، خانه‌ی ما به مرکز فعالیت‌های انقلابی تبدیل شد. ادامهٔ مطلب »

Advertisements

رضا شهابی عزیز ! به اعتصاب غذایت پایان بده !

RSH-739x1024       اعتصاب غذای رضا شهابی، عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد ، دارد  وارد ششمین هفته خود می شود . اعتراض این کارگر آگاه زندانی ، اعتراضی ست به فشارها و شرایط غیرانسانی حاکم بر زندان های حکومت ددمنش اسلامی  . آخرین نمونه اش تبعیدش بود از زندان اوین به جهنم گوهردشت . شهابی برای چهارمین بار از زمان زندانی شدنش ، اینبار نیز ارزشمند ترین داشته اش ، یعنی تن نحیفش ، را  به وسط گذاشته است . اعتصابی که اکنون میرود تا وی را با خطراتی جدی ، از جمله مرگ در زندان ، روبرو گرداند .

طبقه کارگر و همه انسان های مترقی ایران و جهان پیام برحق بودن تام و تمام شهابی و شهابی ها را که همانا مقاومت دربرابر زر و زور بوده و می باشد را دریافت کرده و با او همبسته اند . ولی همین ها از سوی دیگر و به حق نمی خواهند که جنبش طبقه کارگر از وجود این گوهر های کمیاب بی نصیب شود .
رضای گرامی ! به اعتصابت پایان بده ! به دشمنان طبقاتی ات این فرصت را نده که به آرزوی دیرینه شان، که همانا سربه نیست شدنت هست ، برسند.

نامه نسرین ستوده به زندانیان بند ۳۵۰ : شجاعت‌تان را تحسین می‌کنیم

جرس: نسرین ستوده، فعال حقوق بشر و وکیل دادگستری، در نامه‌ای به زندانیان بند ۳۵۰ اوین، ضمن اظهار تاسف از حادثه‌ی پنج‌شنبه خواهان رسیدگی دقیق و روشن شدن ابعاد فاجعه و شناسایی عاملان و آمران آن شد.

به گزارش جرس، وی در نامه‌ی خود با تاکید بر این که «مجازات چنین عمل وحشیانه‌ای توسط ماموران دولتی حبس است» آورده است: هر چند در میان زندانیان بند ۳۵۰ یکی از شایسته‌ترین و شجاع‌ترین وکلای ایران، حضور دارد که قطعا راهنمایی‌های لازم را خواهد کرد، معهذا بسیاری از اعضا ی جامعهٔ وکالت با افتخارآمادهٔ پذیرش وکالت زندانیانی هستند که مورد ضرب وشتم قرار گرفته‌اند و در راه انجام وظیفه از تهدید به بازداشت و لغو پروانه بیمی به دل راه نمی‌دهند.

متن کامل نامه نسرین ستوده که در اختیار جرس قرار گرفته، به شرح زیر است:

پسران، برادران و بزرگ مردان بند ۳۵۰ ادامهٔ مطلب »

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: