کانون مدافعان حقوق کارگر: سومین نشست ایجاد تشکل سراسری کارگری در روز شنبه سوم آبان ماه در شهر سقز بر گزار شددر این نشست ضمن تایید فعالیتهای قبلی در دو نشست گذشته و ضرورت تداوم آن، بر گسترش هر چه بیشتر این تلاشها در جهت ایجاد تشکل سراسری تاکید شد.
هم چنین ضمن بررسی و بحث در باره شرائط موجود در نظام سرمایه دای جهانی و همچنین تحرکات این نظام در چنین شرائطی در منطقه خاورمیانه و به خصوص ایران، بر ضرورت بیشتر در ایجاد تشکل سراسری کارگران تاکید شد و مسائل زیر مورد بررسی و تایید قرار گرفت.۱- تغییرات اوضاع منطقه وایجاد گروههای مسلح حفظ نظام سرمایه داری نظیر داعش و مزدوران مسلحی همانند آن و سرکوب نیروهای مستقل و مترقی و کارگری در منطقه، ضرورت ایجاد تشکل سراسری کارگری را بیشتر نمایان میکند.۲- توافقهای اخیر میان حکومتگران در ایران و نظام جهانی سرمایهداری و گسترش هر چه بیشتر ساز و کارهای استثماری، ورود شرکتهای بینالمللی، بر ضرورت هر چه بیشتر استثمار نیروی کار تاکید دارد. دفاع بی چون و چرای دولتمردان از نظم و نظام سرمایهداری در سال گذشته کاملا مشهود و غیرقابل انکار است و در نتیجه در این میان اتحاد و همبستگی نیروهای کارگری در این زمینه ضرورت خود را بیشتر نشان میدهد.
٣- اعتراضات وسیع کارگری در دورهی اخیر نظیر اعتراضات در پارس جنوبی و صنایع پتروشیمی، صنایع و معادنی نظیر بافق و معدن سنگرود، و همچنین اعتراضات در لولهسازی صفا، واگن پارس و کاشی گیلانا و… بیانگر آن است که هر روزه تضادهای نیروی کار و حافظان نظام سرمایهداری بیشتر و حادتر میشود و در کنار آن تحمیل حداقل دستمزد زیر خط فقر بر کارگران و غارت اموال کارگران در سازمان تامین اجتماعی، بر ضرروت دفاع هماهنگ از حقوق کارگران تاکیدی مجدد است.
۴- تحرکاتی نظیر اسیدپاشی به صورت زنان برای ایجاد جو ارعاب و مقابله با آزادی زنان و خانه نشین کردن آنها است. ما ضمن محکوم کردن این اعمال خواهان مقابله با چنین اعمالی به صورت سراسری هستیم. از نظر ما این اعمال سازمانیافته و حساب شده است تا جو ارعاب و سرکوب را هر چه بیشتر گسترش دهند.
۵- حاضرین در این نشست ضمن تاکید بر ضرورت پیشرفت تشکلهای کارگری متناسب با درجه رشد و جنبش کارگری تاکید داشتند که ایجاد تشکل سراسری کارگری در این مرحله از پیشرفت جنبش کارگری اجتنابناپذیر است و این امر متکی بر نقد و بررسی عمیق از فعالیتهای گذشته تشکلهای کارگری است و هیچگونه تقابلی با تشکلهای موجود کارگری ندارد.