ورود غرب و متحدینش به معادله کوبانی و خطرات !

141020033202_kobane_640x360_pentagon_nocreditسایت خبری جنبش خرداد : بنظر می رسد که در کوبانی ورق دارد کاملا به نفع مقاومت کوبانی برمی گردد . می گویم کاملا ، چه اینکه حتی اگر شاهد تغییر تاکتیک و نگاه آمریکا نسبت به کوبانی نمی بودیم ، یگان های مدافع خلق همچنان و همچنان به مقاومت شان با چنگ و دندان در برابر هیولای داعش ادامه می دانند . یعنی نمی گذاشتند ، برخلاف نظر اتاق های فکر واشنگتن ، شهر سقوط کند . گفتنی ست که نظر استراتژیست های نظامی درست پس از بیست و هشتمین روز نبرد عوض شد . آنها بعینه دیدند که داعش ، این ساخته دست خودشان ، توان به تسلیم کشاندن و درهم شکستن مقاومت را ندارند و بنابراین نقشه شان برای ورود به عنوان » ناجی بزرگ » دارد روز به روز بیشتر برآب می شود .

درست در همین حول و حوش با دستپاچگی و سراسیمه سر هواپیماهائی جنگی خود را رو بسوی کوبانی کج کردند و از طرف دیگر از هوا برای » مقاومت کوبانی «اسلحه پرتاب کردند تا بگویند که » ما هم هستیم . »
در اینجا ما تنها با شکست » نظریه آمریکائی » و اشتباه محاسباتی شان در مورد کوبانی روبرو نیستیم . ما با شکست مواضع دولت شبه فاشیست ترکیه از سوئی و » حکومت اقلیم کردستان عراق » با آن بی عملی رسوائی آورش نیز روبروئیم .
همه اینها حالا با عجله وارد گود شده اند و دارند تلاش می کنند گوشه ای از این » پیروزی بزرگ » علیه داعش را نصیب خود کنند .

و خطر دقیقا همینجاست !

در سیاست ، بویژه ، این یک اشتباه بزرگ است که آدم خود را تارک دنیا کند و از هرگونه همکاری و اتحاد عمل موقت و یا پایدار ، از هرگونه ائتلاف مثبت و یا منفی با دیگر نیوهای دخیل در یک امر و امور و شرایط تاریخی ، خودداری نماید .
کوبانی حالا همان امر است . همان شرایط و موقعیت تاریخی است . جزئی از همان امور است . یگان های مدافع خلق ( ی پ گ ، و ی پ ژ ) پس از بیست هشت روز مقاومت و نبرد مرگ و زندگی نه تنها افکار عمومی جهان را تحت تاثیر قرار داده اند ، بلکه دریچه ای بزرگ برای همه نیروهای آزادیخواه ، مترقی و خواهان عدالت اجتماعی گشودند که افسانه ها از ساخته خواهد شد . این نیرو حالا دیگر از موضع قدرت و با صلابت در پشت هر میز مذاکره ای می تواند و باید بتواند بگوید که «چه می خواهد» و » چه نمی خواهد » .
باید از مواضع این نیرو و بازوی سیاسی اش ، حزب اتحاد دموکراتیک سوریه ، همینجا و همین حالا ، تا آنجائی که می گوید : ما حالا در یک » همسوئی » و در یک «ائتلاف منفی «با آمریکا و متحدین رنگارنگش قرار داریم ، پشتیانی بی دریغ کنیم . هیچ عقل سلیمی حکم نمی کند حالا که دشمنان ما همچون گرگ ها بجان هم افتاده اند و در این بین و در عین حال بدلیل همین اختلافات ، برخی کمک های شان هم بما می رسد ، از دریافت شان خودداری کنیم . دقیقا و در عین حال باید بدانیم که سیاست ها و راهبرد های کلان و بلند ما در چه جهت و مسیری در حال حرکت باید باشد . همین عقل سلیم اما حکم می کند که نیروی انقلابی باید از هرگونه » ائتلاف مثبت » با نیروهای سلطه طلب غرب برحذر باشد . بنابراین همه آنها که در این مدت با نگرانی و با همه توان خود برای فراگیر کردن » صدای کوبانی » تلاش کردند ، دوری و نزدیکی هایشان با نیروی مقاومت کوبانی را با این فرمول توصیف می کنند : برای حفظ ارزش ها و دستاوردهای کانتون های غرب کردستان در برقراری یک مدل خودحکومتی مشارکتی دموکراتیک ، هر گونه ائتلاف مثبت با غرب ، که اتفاقا خواهان برچیده شدن چنین مدل درخشانی در خاورمیانه و سرتاسر جهان است و حتی یک ثانیه هم در تحقق بخشیدن به این تلاش خودداری نخواهد کرد ، یک توهم تمام عیار و یک سم خطرناک است .
کوبانی تو همینگونه بمان که بودی و هستی . همینگونه بمان تا امید هم شعله ور شود ، پر کشد و بیشتر و بیشتر عالمگیر شود !

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: