چهل و سه سال بعد از آن روز سرد زمستانی هنوز این مخروبه نمادین است

1511373_10152104746552246_1276765199_nHazhir Pelaschiچهل و سه سال بعد از آن روز سرد زمستانی هنوز این مخروبه نمادین است. این مخروبه همان پاسگاهی است که با تصرف آن تلاش آگاهانه‌ی جمعی برای تغییر هر چیز و همه چیز مرئی و تاریخ به قبل و بعد از «نعره‌ی ببرهای عاشق دیلمان» تقسیم شد. آنان چنان خطی بر چهره‌ی تاریخ انداختند که هنوز هم بدون آنان نمی‌توان از رهایی حرف زد. آنان هنوز در قامت «چریک فدایی خلق» در هر رزمی برای رهایی، در هر تلاش جمعی و هر مداخله‌ی سیاسی رهایی‌بخشی ظهور می‌کنند. و مصادره نمی‌شوند. آنهایی که گمان می‌کنند با مصادره‌ی نام چریک فدایی خلق می‌توانند مازاد رهایی‌بخش جنبش فدایی را به چنگ آورند، از چاه آب به غربال می‌کشند. جنبش فدایی با عمل فدایی پیوند خورده و تمام مازاد رهایی‌بخش آن در همین عمل فدایی، در اراده‌ی معطوف به پیروزی نهفته است. نه چریک‌های هنوز چریک مانده‌ی غیر مسلح دور از ایران و نه آنها که گمان می‌کنند با گرفتن عکس یادگاری با ساواکی و جلاد و شکنجه‌گر سابق و مخلوع دارند سنت فدایی را به روز می‌کنند، ربطی به «چریک فدایی خلق» ندارند. سنت فدایی نه با حفاظت از باروهای نوستالوژیک زنده می‌ماند و نه با این «دموکرات» شدن‌های مهوع مد روز. چریک فدایی خلق در روزگار ما، چهل و سه سال بعد از ۱۹ بهمن ۱۳۴۹، چهل و سه سال بعد از سپیده‌دم سیاهکل هنوز یعنی تلاش آگاهانه و جمعی برای مداخله در وضعیت برای تغییر هر چیز و همه چیز، برای پیروزی. امری که درست در «موقعیت خطیر» امروزی درخشان می‌شود

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: