سخن روز تلویزیون کومه له در باره درگذشت نلسون ماندلا !

nmsafricaسخن روز: تلویزیون کومه له ! درگذشت نلسون ماندلا و ریاکاری سران جهان سرمایه داری طی سه روزی که از درگذشت نلسون ماندلا شخصیتی که شهرت و محبوبیتش را مدیون مبارزات قهرمانانه مردم سیاهپوست کشور آفریقای جنوبی برای درهم شکستن نظام ضد بشری تبعیض نژادی و ثابت قدمی خود در این راه است، رسانه های جهان اعم از دولتی و مستقل، رهبران مختلف رژیم های بورژوایی و امپریالیستی همه در رثای او سخن سرداده اند و در تجلیل از او گوی سبقت از همدیگر می ربایند، اما نلسون ماندلا چهرهای که چننین موقعیتی یافته است که بود؟ نلسون ماندلا نخستین رئیس جمهور سیاه پوست آفریقای جنوبی بود که روز 5 شنبه 5 دسامبر، برابر با 14 آذر، در سن 95 سالگی درگذشت. او به عنوان رهبر اصلی حزب کنگره ملی آفریقا نقش مهمی در سقوط رژیم آپارتاید در کشورش ایفا کرد. آپارتاید، رژیم اقلیتی از سرمایه داران سفید پوست بود که رسما و بر اساس قوانینی که گذرانده بودند سیاهان را نژاد پست می شناخت و از سفیدها جدا نگه میداشت. اقلیت حاکم سفید پوست سیاهان را از زندگی در بعضی مناطق محروم کرده و در مناطق معدنی و مراکز صنعتی آنها صرفا با داشتن اجازه اقامت موقت امکان کار و زندگی داشتند. بر این اساس کارگران سیاه در بدترین شرایط کاری و معیشتی ممکن در معادن متعدد و از جمله معادن طلا، و مراکز صنعتی به کار گرفته میشدند. آنها از تمام حقوق کارگری منجمله حق اعتصاب و تشکل به کلی محروم بودند. این سیستم حکومتی، که مورد حمایت دولتهای غربی، و بویژه حکومتهای امپریالیستی بریتانیا و آمریکا بود، از سال 1948 رسما خود را به جامعه تحمیل کرد. سیاهپوستان از طبقات مختلف اجتماعی که هرکدام بدرجات متفاوت بار این ستمگری ضد انسانی را بر دوش میکشیدند، تحت رهبری حزب کنگره ملی آفریقا، حزب کمونیست آفریقای جنوبی و اتحادیه های کارگری به صورتی متحد با مبارزهای توده گیر در اشکال مختلف، که از پشتیبانی بشریت مترقی و برابری طلب در سراسر جهان برخوردار بود، سرانجام در سال 1994 به عمر ننگین و جنایتکارانه این سیستم خاتمه دادند. نلسون مندلا در سال 1918 در یکی از قبایل آفریقای جنوبی به دنیا آمد. پدرش رئیس قبیله بود. با اینکه کشور رسما در سال 1910 استقلالش را از بریتانیا گرفته بود، اما در زمان تولد ماندلا آفریقای جنوبی عملا مستعمره بریتانیا بود. او در سن 21 سالگی در دانشگاه به تحصیل رشته حقوق پرداخت، اما تحصیلات خود را به پایان نرساند و بدون کسب اجازه به ژوهانسبورگ نقل مکان کرد و به عنوان نگهبان شب در یکی از معادن به کار پرداخت. او در سال 1943 و پس از دیدار با یکی از رهبران کنگره ملی آفریقا به این حزب پیوست و مدت کوتاهی بعد به عضویت هیئت اجرایی آن درآمد. حزب کمونیست آفریقای جنوبی در سال 1950 به مناسبت روز جهانی کارگر یک اعتصاب عمومی موفقیت آمیز در سطح کشور سازمان داد. این اعتصاب اهمیت طبقه کارگر را به ماندلا نشان داد و او را به حزب کمونیست نزدیک کرد، اما هرگز به عضویت این حزب درنیامد. ماندلا پس از یکبار دستگیری در 1961 و محکوم نشدن، سرانجام در 1963 به همراه تعدادی از رهبران کنگره ملی آفریقا دستگیر شد. سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا)، در این دستگیری به عوامل اطلاعاتی رژیم آپارتاید کمک کرده بود. ماندلا در سال 1964 پس از تحمل شکنجه های فراوان به حبس ابد محکوم گردید. دفاعیه شجاعانه او در دادگاه او را به عنوان رهبر اصلی حزبش تثبیت کرد. او تعهد کرد که تا آخرین نفس های زندگیش برای نابود کردن حکومت آپارتاید مبارزه خواهد کرد. حزب کنگره ملی، در سال 1956 برنامه خود را تحت عنوان «منشور آزادی» تصویب و اعلام کرد. گفتنی است که پیش نویس این برنامه توسط یکی از رهبران حزب کمونیست آفریقای جنوبی نوشته شده بود. ملی کردن بانک ها، معادن و زمین از مطالبات آمده در منشور بود. گسترش اعتصابات توده ای کارگری، قیامهای متعدد توده ای، علیرغم کشتارها و جنایات بیشمار سران آپارتاید و سرمایه داران سفید پوست و پشتیبانی دول آمریکا و بریتانیا، رژیم نژاد پرست آفریقای جنوبی را مستاصل کرد و آنرا به بحران کشاند. ماندلا همزمان با ایفای نقش در هدایت مبارزات مذکور از زندان طی مقالات و دیدارهایش روشهای میانهروانهای را تبلیغ می نمود و خواهان صلح و آشتی ملی بین سیاهان و سفیدها در افریقای جنوبی بود. او مداوما تلاش میکرد تا رهبران کشورهای غربی را متقاعد کند که کنگره ملی آفریقا، علیرغم داشتن ائتلاف با حزب کمونیست طرفدار اتحاد شوروی، قصد اتخاذ سیستم اقتصادی و سیاسی شوروی را در آفریقای جنوبی ندارد. او در عین حال بر بخشش کامل سرمایه داران سفید پوست و تضمین مالکیت آنها بر اموالشان و نیز عناصری که در سرکوب مردم شرکت داشتند، مشروط بر اینکه در دادگاه خطاهای خود را بپذیرند و از مردم عذرخواهی کنند، تاکید داشت و این جهتگیری به سیاست کنگره ملی افریقا تبدیل شد. بر این اساس حکومت آپارتاید در سال 1985 مذاکره با رهبران کنگره ملی آفریقا و منجمله نلسون ماندلا را شروع کرد و در سال 1990 وی را از زندان ازاد نمود. نشان دادن ضعف از جانب رژیم آپارتاید مبارزات کارگری و توده ای را گسترش بیشتری بخشید. مردم آفریقای جنوبی با مبارزات پیگیر و قهرمانانه خود و تحت رهبری احزابی چون کنگره ملی آفریقا و حزب کمونیست این کشور و رهبران برجستهای چون نلسون ماندلا سرانجام نظام ضد انسانی تبعیض نژادی را در این کشور بر انداختند و با این پیروزی درخشان توازن قوای مبارزاتی در سطح جهان را به زیان تبعیض نژادی در سطح جهان تغییر دادند. ماندلا در سال 1991 جایزه صلح نوبل دریافت کرد و در سال 1994، پس از الغای رسمی سیستم آپارتاید با کسب 62 درصد آراء به ریاست جمهوری برگزیده شد و بمدت 5 سال در این پست باقی ماند. اما بمناسبت مرگ نلسون ماندلا چهره سرشناس مبارزه ضد تبعیض نژادی اشاره به دو نکته اساسی در این مورد ضروری است: اول، دول امپریالیستی از جمله دولتهای آمریکا و بریتانیا و دیگران که امروز در رثای مرگ ماندلا سخن سرایی میکنند و پرچم هایشان نیمه افراشته است و ریاکارانه از ماندلا بعنوان قهرمان مقاومت بر علیه تبعیض نژادی تجلیل میکنند، همانهائی هستند که در تمام طول دوران جنگ سرد و قبل از آن نیز و تا آخرین روزهای حیات رژیم آپارتاید به شیوه های مختلف از این رژیم حمایت میکردند. بسیاری از روزنامهها و رادیو تلویزیونهای متعلق به جهان سرمایهداری غرب که امروز صفحات و ساعات طولانی برنامه های خود را به بزرگداشت ماندلا اختصاص میدهند، در آن هنگام از انعکاس دامنه و عمق ستم و سرکوبی که در این کشور بر علیه اکثریت سیاه پوستان اعمال میشد، خودداری میکردند. دولتهائی که امروز از ماندلا به عنوان قهرمان ضد تبعیض نژادی یاد میکنند، همین اکنون در خاورمیانه از رژیم نژادپرست و مذهبی اسرائیل حمایت میکنند. روحانی و رژیم حاکم در ایران که امروز بمناسبت مرگ ماندلا پیامهای پر سوز و گداز می فرستند، بیش از سه دهه است که یک نظام آپارتاید جنسی را بر جامعه ایران تحمیل کرده اند و ملیتهای ساکن ایران را با کشتار و سرکوب از حقوق اولیه و انسانی خود محروم کرده اند. دوم، مردم آفریقای جنوبی نظام تبعیض نژادی در این کشور را برانداختند. اما این پیروزی بزرگ در عرصه های مختلف زندگی اجتماعی و بویژه در عرصه زندگی اقتصادی کارگران و اکثریت مردم کم درآمد این کشور انعکاس نیافت. جریانی که نلسون ماندلا برای دورهای در راس آن بود نه تنها جهت گیری ضد سرمایهدارانه نداشت بلکه نتوانست، مطالباتی را که در زمینه تعدیل ثروت و کاهش فاصله طبقاتی آنگونه که در سند «منشور آزادی» کنگره ملی افریقا هم آمده بود، متحقق کند. سیاست های اقتصادی حزب پیروز در مبارزه بر علیه آپارتاید موجب گردید تا آفریقای جنوبی به صورت بزرگترین اقتصاد در قاره آفریقا و یکی از اقتصاد های در حال رشد سریع در جهان تبدیل شود. اما در کنار رشد سریع سرمایه و پیدا شدن میلیاردر های سیاه پوست در کنار میلیاردرهای سفید پوست متعلق به آفریقای جنوبی سطح زندگی مردم تغییر چندانی نکرد. کارگران گرچه بر طبق قوانین آزادیهای مدنی راکسب کردند و شهروند آزاد کشورشان شدند، اما تحت سیاست های اقتصاد بازار آزاد بر میزان استثمارشان افزوده شد. تحت این سیستم اقتصادی و سیاسی آفریقای جنوبی اکنون یکی از نابرابر ترین کشورها در جهان بوده و بیش از 50 درصد جمعیتش زیر خط فقر زندگی میکنند و بیش از 4 میلیون از جمعیت کشورش حامل ویروس ایدز هستند. تجربه مبارزات مردم آفریقای جنوبی بر علیه نظام تبعیض نژادی، و موقعیت دشواری که امروز طبقه کارگر این کشور در آن قرار دارد، نشان داد که کارگران در درون چنین مبارزهای نیز به ایجادصف مستقل طبقاتی خود نیاز دارند. رهائی قطعی کارگران در گرو متشکل شدنشان در حزب سیاسی و سازمانهای رزمنده طبقاتی خود است. اگر چه رهائی از دست رژیم نژاد پرست سرمایهداران سفید پوست قدمی بزرگ به جلو بود، اما رهائی از چنگال نظام استثمارگر سرمایهداری متشکل از سرمایهداران سیاه و سفید در آفریقای جنوبی راهی است که طبقه کارگر این کشور با درس گرفتن از این تجربه هنوز در پیش دارد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: