مادر صلاحی، مادری از مادران مبارز از میان ما رفت! کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید)

1471949_10201207232249420_1667670784_nقلب مهربان مادر صلاحی(صدیقه حائری)ساعت ٣٠/١ بعد از روز شنبه ٣٠ نوامبر ٢٠١٣ در سن ٨٨ سالگی در بیمارستانی در شهر استکهلم از طپش باز ایستاد. لحظات و ثانیه های آخر، خبر از پایان یک زندگی سرفراز می دادند، زندگی یک مادر مبارز که نیمی از عمر خود را در کنار درب زندانها و نیمی دیگر را در آوراگی و کوه های سر به فلک کشید کردستان و  در تبعید گذراند.

مادر صلاحی، از نخستین مادران مبارزی بود که در دوران رژیم سلطتنی همراه با فرزندان مبارزش به مبارزه علیه ستمگری­های حاکم، تبعیض و نابرابری­های طبقاتی روی آورد و با سرکوب و زندان آشنا شد. در فروردین سال ٥٠، جواد صلاحی اولین فرزند وی و از چهره­های سرشناس سازمان چریک هائی فدائی خلق ایران همراه با رفیق همرزمش علیرضا نابدل، در جریان یک درگیری نابرابر با دژخیمان ساواک شاه، در خیابان های تهران جانش را از دست داد. به فاصله چند ماه، در تیرماه همان سال فرزند دوم او کاظم صلاحی، عضو برجسته دیگر سازمان چریک­ های فدائی به دنبال دستگیری و تحمل شکنجه های فراون به جوخه مرگ سپرده شد. چند سال بعد فرزند سوم وی، حسین صلاحی به اسارت جلادان رژیم شاه در آمد و پس از روزها مقاومت، در خرداد ٥٤ به جوخه مرگ سپرده شد. مرگ این سه فرزند مبارز، مادر صلاحی را از پای نیانداخت. وی همچنان با عزمی راسخ در صفوف مادران و خانواده های مبارزان زندانی و جان باخته به پیکارش علیه ظلم و ستم حاکم، غل و زنجیر و شکنجه و زندان و اعدام ادامه داد.

استقرار رژیم درنده خوی جمهوری اسلامی و دور جدید سرکوبها، سرآغاز دردهای و رنجهای تازه برای مادر صلاحی بود. با آغاز دوران وحشت و خون، مهری صلاحی، همراه همسرش محمود محمودی و دو فرزند خردسالش، توسط دژخیمان جمهوری اسلامی دستگیر شدند. مادر صلاحی دو نوه ی خردسالش را از چنگال زندانبانان خارج کرد و پس از روزها و تحمل مخاطرات و سختی های راه، خود و دو نوه اش را به کردستان رساند و در کنار نیروهای انقلابی به پیکارش علیه جمهوری اسلامی ادامه داد. محمود محمودی، پس از تحمل شکنجه های قرون وسطائی دژخیمان جمهوری اسلامی، سرانجام در پائیز ١٣٦٥ به جوخه مرگ شپرده شد.

مادر صلاحی در تمامی سال های تبعید، به ویژه در بیست سال آخر زندگیش در سوئد، حامی برنامه های دادخواهانه و اعتراضی سالگردهای کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت در شهر استکهلم بود. وی همه ی این سالها در کنار ما در این سالگردها حضور داشت. حضورش همواره گرمی بخش این برنامه ها بود. جایش خالی و یادش همیشه گرامی خواهد بود.

کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید) ضایعه در گذشت مادر صلاحی را به فرزندانش به ویژه دوست گرامی مهری و فرزندانشان تسلیت می گوید و خود را در غم آنها شریک می داند.

کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید)

١ دسامبر ٢٠١٣

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: