پیرامون » نرمش قهرمانانه ( خفت بار ) » » رهبر بابصیرت » و جشن هسته ای هیئت اجرائی » راه کارگر » !

ashton-genvسایت خبری جنبش خرداد : در مورد » توافق نامه هسته ای » حاصل شده در دقیقه نود میان 5+1 ، و حکومت اسلامی نکات زیر قابل توجه است .  توافق نامه ای که شکننده و توام با چالش های فراوان پیشروست و بنابراین باید آن را نه نقطه پایان ماجراجوئی های حکومت اسلامی ، بلکه آغازی  برای خریدن فرصت های جدید برای سرکوب های بیشتر و به تباهی کشاندن افزونتر مردم ایران قلمداد کرد .  اگر مردم برای عقب نشاندن کامل حکومت و در راستای سرنگونی به میدان نیایند ، این فرصت طلائی را به رژیم داده اند .
با اینحال باید اذعان نمود که این توافق نامه  تا همین جا حاصل استیصال و لنگ انداختن حکومتی است که سالیان سال با ماجراجوئی های هسته ای خود مردم ایران را به پرتگاه نابودی کشاند و حالا نه به خاطر نجات آنان برای برون رفت از وضعیت اسفبار کنونی ، بلکه دقیقا و تنها برای پیشگیری از نابودی و برای بقای خود به عقب نشینی و تسلیمی ذلت بار تن در داده است . بنابراین و تنها از این منظر این حق ماست که  با احتیاط کامل و بدور از توهم پراکنی های معمول ، چنین تسلیم شدن خفت باری را جشن بگیریم  و نه بیشتر از آن . اینکه حاصل این عقب نشینی  رفاه و بهروزی و روزهای خوش می تواند باشد، افتادن به ورطه خوش خیالی  است .
2- برخلاف بسیاری از اپوزیسیون خوشبینی که از حالا دارند خود را برای » جشن هسته ای بیدریغ » بهمراه  دولت »  تدبیر و امید » آماده می کنند ، این توافقنامه اولیه و ابتدائی به هیچ عنوان به معنای امکان عقب نشینی در برابر مردم ایران نیست و انتظار ایجاد شدن فضای تنفسی برای مردم و پاسخگو کردن این حکومت ، انتظار عبثی خواهد بود .
3 – سرکوب های مدنی ، اعدام های لجام گسیخته بیشتر و نقض تصاعدی حقوق اولیه انسانی ، اولین واکنش های » پادشاه لخت » و زخمی ، یعنی خامنه ای نسبت  به همین این حد ازعقب نشینی خواهد بود . برای همین روزهای سیاه و خونبار باید خود را بیش از پیش آماده کنیم .
4-  افزایش و تشدید جنگ قدرت در درون حکومت و در پی این عقب نشینی بخودی خود فرصتی فراهم نمی آورد ، مگر اینکه در ورای آن سنگ بنای اتحاد های جدید و محکم در میان مردم شکل بگیرد . اتحاد و ائتلاف  میان همه آنانی که معتقدند » ایران به انرژی هسته ای نیازی نداشته و ندارد ولی همچون ماهی به آب ، به آزادی و عدالت اجتماعی نیاز دارد «. بنابراین هرگونه اظهار خوشبینی از اینکه چنین فرصتی اتوماتیک وار و اجتناب ناپذیر بوجود خواهد آمد ، اتوپیائی بیش نیست
تنها سازمانیابی و مشت گره کرده و متحدانه هرچه بیشتر مردم هست که می تواند زمینه دورخیز و پرشی به جلو را فراهم آورد تا به کار به تسلیم کشاندن اجتناب ناپذیر و کامل حکومت و اینبار در برابر مردم منجر شود . هرگونه توهم پراکنی درباره قدرت چانه زنی دولت روحانی و ائتلاف موسوم به رفسنجانی در مقابل هسته اصلی قدرت ، خیانت آشکار به اراده مردم است .
فراموش نکنیم که دولت روحانی ، دولتی است نئولیبرال و متکی بر ریاضت اقتصادی و خصوصی سازی های هر چه بیشتر ، که بی شک امکانات و فرصت های فراهم شده در پی کاهش و لغو تدریجی تحریم ها را به نفع حکومت اسلامی ، سرمایه داران و رانت خواران حکومتی بکار خواهد انداخت ، نه برای رفاه مردم .
از میان سازمانهای به اصطلاح » چپ » ایرانی و متوهم نسبت به دولت روحانی وعقب نشینی رخ داده شده توسط حکومت اسلامی ، یکی هم هئیت اجرائی » راه کارگر» است که  تمام قد بمیدان آمده تا به توهم پراکنی و ایجاد خوشبینی های غیر معقول بپردازد . آنان در مقاله ای با عنوان  » آغاز پایان ماجراجوئی هسته ای، فرصتی برای پیشروی مردم ایران » » جشن هسته ای » راه انداخته و می خواهند آن را به ما هم بفروشند . ارزیابی خوشبیانه  تنفرآمیز آنان بر مبانی زیر استوار است :
 1- آب شدن یخ شدن مناسبات غرب با حکومت اسلامی فضای تنفسی را برای مردم ایجاد می کند
2- اینان معتقدند که با کنار رفتن مترسک » دشمن خارجی » رژیم مجبور به پاسخگوئی به مردم در زمینه محیط زیست نابود شده، صنایع ورشکسته، اقتصاد فلج شده، جامعه متلاشی شده، آینده تباه شده ی جوانان، اعتیاد توده ای دهان گشوده، فقر گسترده و گرانی سرسام آور ، خواهد شد
 3- از نظر آنان فروافتادن «مترسک دشمن خارجی» حاکمیت را مجبور خواهد کرد تا در برابر خواست های مردم پاسخ گو باشند .
هئیت اجرائی  در پایان  ارزیابی های خوشبینانه اش تا آنجا پیش می رود که شعار » سرنگونی « را بکلی از یاد می برد و بجای آن » تغییرات جدی در ساختار قدرت جمهوری اسلامی « را جایگزین آن می کند . آنان  با اشاره به اینکه » در دوره ی مذاکرات هسته ای که دست رژیم به احتمال زیاد برای سرکوب های گسترده بسته تر خواهد بود، » مردم ایران را فرا می خواند تا وارد میدان شوند تا  » با فشار توده ای »  قدم در راه » تغییرات جدی در ساختار قدرت جمهوری اسلامی »  بردارند .
برای کسانی که جا پای دریائی از خون بهترین فرزندان کمونیست و انقلابی سازمان پرافتخار راه کارگر گذاشته و به سکان های رهبری آن تکیه زده اند ، تنها باید تاسف خورد .
آیا درک این معادله ساده که حکومت اسلامی توان پرداخت هزینه عفب نشینی در برابر غرب و مردم را بطور همزمان ندارد ، تا بدین حد مشکل است ؟
هئیت اجرائی » راه کارگر «اما مزد خوش خیالی و توهم پراکنی های خود را  بزودی از حکومت خون و کشتار اسلامی دریافت خواهد . مزدی که  در عین حال بمعنای بسته شدن پرونده اش در میان جنبش چپ ایران برای همیشه  خواهد بود .
///////////////////////////////////

سایت خبری راه کارگر ـ در اولین ساعات بامداد یک شنبه سوم آذرماه 1392 ، توافق هسته ای میان جمهوری اسلامی و قدرت های پنج بعلاوه یک به امضاء رسید. با امضای این توافق، گسترش تحریم ها متوقف شده و راه برای لغو تحریم ها هموار گشته است. این توافق نقطه پایانی است بر سیاست بشدت ماجراجویانه رهبر جمهوری اسلامی که در ده سال گذشته توسط تیم اصلی او، باند احمدی نژاد و سعید جلیلی به پیش برده می شد و ملت ایران را اسیر تحریم های ویرانگر امپریالیستی کرد. تحریم هائی که در نتیجه قطع نامه های شورای امنیت آغاز شده بود که احمدی نژاد آن ها را ورق پاره های بی ارزش نامیده بود. اما همین «ورق پاره ها» زندگی میلیون ها نفر از مردم کشور را نابود کرد، ارزش پول ملی به حداقل ممکن کاهش داد، صنایع کشور را به ویرانه ای تبدیل کرد تا گروه گروه کارگران به صف بیکاران بپیوندند. همین فشار سنگین بر مردم بود که باعث شد تا با «نه» بزرگ خود به رهبر رژیم، حاکمیت را مجبور به نوشیدن جام زهر «نرمش قهرمانانه» کردند. اگر امروز رژیم جمهوری اسلامی مجبور شده است به این توافق نامه تن در دهد و دست از ماجراجوئی هسته ای بردارد، آن را باید نتیجه فشار مردم ایران دانست که با صدای بلند مخالفت خود با تحریم های ویرانگر امپریالیستی و با خطر جنگ را بیان کرده بودند. صدائی که به گوش جهانیان نیز رسید.

امضای توافق نامه هسته ای، هر چند زمینه را برای رفع نگرانی های مردم ایران فراهم آورده است، اما جنگ طلبان و دشمنان مردم ایران را نیز ناراضی کرده است. تلاش های وقیحانه بنیامین نتانیاهو و بندر بن سلطان برای به شکست کشاندن این مذاکرات ، نشان داد که آن ها برای تبدیل ایران به ویرانه ای هم چون سوریه و لیبی لحظه شماری می کنند. در کنار آنها چلبی های وطنی و طرفداران بیشرم «دخالت های بشردوستانه» که به قدرت مردم ایران برای خلاصی از جهنم جمهوری اسلامی اعتقادی ندارند و برای براندازی آن دست به دامان قدرت های امپریالیستی شده اند، نیز از این روندها بشدت ناراضی بوده و هستند. به این خیل دشمنان مردم ایران باید باندهای مافیائی قدرت در جمهوری اسلامی را نیز افزود که از هر فرصتی برای تحکیم پایه های قدرت خود سود می جویند. باندهائی که حداقل در هشت سال گذشته نزدیک به هشت صد میلیارد دلار پول نفت را بلعیده اند و از ایران ویرانه ای بر جای گذاشته اند. آن ها نیز از توافق و تعامل با جهان ناراضی هستند و با استکبارستیزی تاریک اندیشانه ی خود و با دشمن تراشی ابلهانه ی خود، مردم ایران را به گروگان گرفته اند و بی جهت نیست که آنها از هر فرصتی برای به شکست کشاندن این مذاکرات استفاده کردند .

اما توافق هسته ای کنونی، بی توجه به جزئیات این توافقات، به معنای نقطه شروعی است در راستای آب شدن یخ مناسبات با بسیاری از کشورهای غربی است . متوقف شدن تحریم ها و کاهش آن، فضای تنفسی برای مردم ایران را افزایش خواهد داد. با کنار رفتن مترسک «دشمن خارجی» دستگاه ولایت فقیه و باندهای مافیائی پیرامونش مجبورند لخت و عور در برابر مردم قرار گیرند و به بیلان کار حاکمیت در تمامی عرصه های زندگی؛ معیشت ویران شده، محیط زیست نابود شده، صنایع ورشکسته، اقتصاد فلج شده، جامعه متلاشی شده، آینده تباه شده ی جوانان، اعتیاد توده ای دهان گشوده، فقر گسترده و گرانی سرسام آور پاسخ گویند. اکنون زمان آن رسیده که مردم برای زندگی بهتر خود، برای نجات از دست گشت های رنگارنگ سرکوب، برای آزادی بیان و اندیشه ، برای حق تشکل های مستقل خود در محیط های کار و زندگی و برای دفاع از شرافت انسانی خود دست به کار شوند. فروافتادن «مترسک دشمن خارجی» حاکمیت را مجبور می کند در برابر خواست های مردم پاسخ گو باشد. مردم اکنون با صدای بلند خواهند گفت که :«زندگی انسانی هم حق مسلم ماست». آغاز پایان ماجراجوئی هسته ای، می تواند فرصت مناسبی برای مردم ایران فراهم آورد که با قدرت وارد عمل شوند. در دوره ی مذاکرات هسته ای که دست رژیم به احتمال زیاد برای سرکوب های گسترده بسته تر خواهد بود، مردم می توانند برای بیان خواست های خود وارد عمل شوند. هر چه فشار از پائین بیشتر باشد، امکان پیشروی گسترده تر خواهد بود. دستاوردهای تاکنونی در این راه نیز تنها با خواست و اراده همین مردم امکان پذیر شده است. این نکته را نباید از خاطر برد. همین فشار توده ای است که می تواند تغییرات جدی در ساختار قدرت جمهوری اسلامی ایجاد کند. حضور گسترده ی مردم در این راستا می تواند زمینه پیشروی های را فراهم آورد

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: