خون‌بازی (به بهانه‌ی تهاجم خونین نیروهای نظامی عراق به ساکنین اردوگاه اشرف)! امین حصوری

کشمکش‌های میان قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی در مرزهای بحرانی خود، همواره خون‌ تازه می‌طلبد: خون گرم انسانی! خون‌هایی که وجه المصالحه‌اند و بهای آنها پیشاپیش در سالن‌های مجلل پرداخت شده‌ است. چه جای شگفتی است که حکومت عراق در راستای همسویی با تحولات بحرانی سوریه، بخشی از وعده‌هایش به حاکمیت ایران را به جای آورده باشد …
گو اینکه فرق چندانی نمی‌کند که نوع و طرف معامله‌ی سیاسی چه و که بوده باشد؛مهم این است که امیدها و آرزوهای شریف انسانی بی وقفه به مسلخ کشانده می‌شوند، تا مناسبات سلطه و قدرت برقرار بمانند.
دیر زمانی است که در بخش‌های وسیعی از خاورمیانه، «سیاست» به پهنه‌ی بازی‌های آشکار و (نیمه) پنهان دولت‌ها و قدرت‌ها بدل شده است. در چنین پهنه‌‌ای از بازی بزرگان، سیاست بر فراز انسان‌ها می‌ایستد؛ چنان دور از دست، که به واقع زمینی و انسانی نیست و لاجرم راههای متعارف رسیدن به آن پیشاپیش با سقوط و فاجعه پیوند می‌یابند. در واقع، همه‌ی تلاش‌ قدرت‌های مستقر نیز معطوف به تحریف سیاست و به بن‌بست کشاندن مبارزه‌ است؛ تلاشی بی‌وقفه و نظام‌مند در جهت علیل نمایاندن مردم و یا ابدی جلوه دادن بازی بزرگان.
با این حال، سیاست دیگری که مهارناپذیر باشد، ممکن است: سیاستی از آن مردم یا همان انبوه ستمدیدگان، که آنچه غایب است را از پایین می‌سازد. چرا که در تحلیل نهایی، درست برای مقابله با تدارک و رشد چنین سیاستی است که قیام آزادیخواهی مردم سوریه به میدان کشمکش‌های امپریالیستی بدل می‌شود تا جنگ‌های کثیف و حمام خون به جای مانده از آن، امکان هر سیاست بدیلی را در آینده‌ی نزدیک به محاق ببرد. و باز به همین خاطر است که قیام انقلابی مردم مصر سرنوشتی بهتر از میدان‌‌یابی اولیه‌ی اخوان‌المسلمین و تن دادن بعدی به سایه‌ی سنگین اقتدار نظامی ارتش نمی‌یابد.
در عین حال، همه‌ی این ترکتازی‌ها و جنایت‌ها خود نشان از شکاف‌ها و شکنندگی‌های وضعیت و بالقوگی‌های مبارزاتی برای مردم دارد. اینکه برای قدرتمندان و مجریان نظم مسلط – برای حفظ وضعیت- چاره‌ای جز توسل به عریان‌ترین اشکال جنایت و کشتار باقی نمی‌ماند، خود – در کنار سایر دلالت‌هایش- گویای آن است که خطر برپایی آن «سیاست دیگر» تا چه حد جدی و نزدیک است.
پس باید در صدد تشدید همان خطر برآمد؛ جایی که حریف در تداوم سرکوب و جنایت و کشتار تردیدی به خود راه نمی دهد، برای پایان دادن به این وضعیت، چاره‌ای نداریم جز آنکه مردمی خطرساز و خطرناک باشیم!

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: