سه سال گذشت ! فرزاد کمانگر و یارانش چه کسانی بودند؟ فرات

یاد شهیدان مان گرامی باد ! فرزاد کمانگر ها ی مان روایت دیگری‌ از افسانه‌ی صمد بهرنگی بوده و خواهند بود . بامداد روز یک شنبه ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳۸۹، فرزاد کمانگر، شیرین علم هولی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان و مهدی اسلامیان بدون اطلاع وکلا و خانوادەهای خود در زندان اوین به دار آویخته شدند .

یاد شهیدان مان گرامی باد !
فرزاد کمانگر ها ی مان روایت دیگری‌ از افسانه‌ی صمد بهرنگی بوده و خواهند بود 
بامداد روز یک شنبه ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳۸۹، فرزاد کمانگر، شیرین علم هولی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان و مهدی اسلامیان بدون اطلاع وکلا و خانوادەهای خود در زندان اوین به دار آویخته شدند .

سه سال پیش در سپیده دم نوزدهم اردیبهشت ماه سال 89 جمهوری اسلامی ایران 5 آزادیخواه را در زندان اوین تهران به چوبه دار سپرد.

فرزاد کمانگر ، شیرین علم هولی ، علی حیدریان و فرهاد وکیلی چهار فرزند برومند خلق کرد همراه با مهدی اسلامیان جوانی از اهالی شیراز که همگی در این روز در قلب آزادیخواهان جهان جاودانه شدند.

فرزاد کمانگر متولد سال 1976 کامیاران پس از دریافت مدرک آموزگاری مقطع دبستان به مدت چهار سال مشغول تدریس به کودکان کامیارانی در روستاها بود . فرزاد پس از چهار سال تدریس به کودکان ،در دانشگاه پیام نور سنه موفق به کسب مدرک لیسانس در رشته روانشناسی شد و دوباره به کامیاران و میان دانش آموزانش بازگشت .

فرزاد کمانگر، دبیر هنرستان کار و دانش شهرستان کامیاران، عضو انجمن صنفی فرهنگیان و انجمن زیست محیطی ئاسک بود و با نام مستعار سیامند در ماهنامه فرهنگی آموزشی رویان قلم می‌زد.او همزمان گزارشگر افتخاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران و فعال حقوق زنان بود.فرزاد در ماه ژوئیه سال 2006 در سفری به تهران برای پیگیری مسئله درمان بیماری برادرش توسط نیروهای امنیتی ایران بازداشت شد و ماهها تحت شدیدترین شکنجه های بازجویان وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بود .فرزاد به دلیل فعالیتهای انسانی و حقوق بشری خویش مورد نفرت حکومت ایران قرار داشت و به اتهام عضویت در پژاک در سال 2007 به اعدام محکوم شد.

فرهاد وکیلی، متولد شهرستان سنه پدر 3 فرزند و معاون پیشین اداره جهاد کشاورزی در این شهر بود که پس از تحمل چند ماه شکنجه سنگین در بازداشتگاههای سنه ، کرماشان و تهران در ماه دسامبر سال 2007 توسط دادگاه انقلاب به اتهام محاربه از طریق عضویت در حزب کارگران کردستان به اعدام محکوم شد .

فرهاد وکیلی در پندنامه ای که در زندان نوشته بود می گوید در بیدادگاهی 10 دقیقه ای به اعدام محکوم شدم اما اگر روزی ده بار اعدامم کنند و باز زنده شوم دوباره فریاد خواهم زد آزادی ، آزادی .

فرهاد در نامه ای دیگر می نویسد مرگ یعنی عشق، آسمان بودن، رفتن، مرگ یعنی جدایی کوتاه شدن دست از جهان، مرگ ترک دیار، دوری همیشه از یاران، مرگ یعنی رفتن، رفتن بدون بازگشت، در یک کلام مرگ یعنی مرگ، اما پیش من هر چه از مرگ می گویند در دل هراسی ایجاد نمی شود، مرگ اگر اژدهاست در دل من مورچه ایست بی آزار، مرگ برای من سعادتی است هدیه شده از سوی دوست زیرا برای ملت است. یاد من بعد از مرگ یاد خواهد شد با یاد شهدا، مرگ برای من یعنی دوباره بودن، یعنی دل به عشق سپردن، یعنی تولد و اگر عمر من یعنی طول مسافتی ما بین دو ایستگاه ،پس رسیدن به مقصد برایم رویایست پس عظیم زیرا من و ملتم و عزیزانم و فرزندان و یارانم در این دنیا بی پناه بودیم اما آرزوی نا شکفته من در راه این سفر که می دانم کجا می روم و چه می خواهم شد مرا به سوی مرگ می کشاند، شاید پس از مرگ من و با مرگ من خون انسانی که آیندگان او را شهید خواهند خواند پشتیبانی باشد برای ملتم و وطنم و فرزندانم.

جمهوری اسلامی فرهاد وکیلی را در تاریخ نوزدهم اردیبهشت سال 89 به چوبه دار سپرد.

و اما علی حیدریان ، اهل شهرستان سنه و هم پرونده ای فرهاد وکیلی و فرزاد کمانگر . علی حیدریان نیز پس از تحمل شکنجه های وحشیانه بازجویان وزارت اطلاعات در سال 1386 به اتهام محاربه از طریق عضویت در حزب کارگران کردستان به حکم ضد انسانی اعدام محکوم شد.

دادگاه علی حیدریان هم چند دقیقه بیشتر طول نکشید . علی در بند 209 زندان اوین سخت ترین شکنجه ها را تحمل کرد ولی هرگز حاضر نشد تا در اعترافات تلویزیونی که وزارت اطلاعات سناریوی آنرا ریخته بود شرکت کند. بازجویان به علی گفته بودند اگر به اعترافات تلویزیونی تن ندهد او را با فرهاد وکیلی و فرزاد اعدام خواهند کرد و البته در نوزدهم اردیبهشت 89 به وعده خود عمل کردند تا هویت نظامی که مدافع آن هستند را بیش از پیش به نمایش بگذارند. نام علی حیدریان اکنون به عنوان یک قهرمان ملی در ذهن مردم کردستان جاودانه است .

دیگر اعدامی نوزدهم اردیبهشت شیرین علم‌هولی آتشگاه ، متولد 13 خرداد 1360 در روستای دیم قشلاق در حوالی ماکو که پس از گذراندن یک سال و نه ماه حبس در زندان اوین در روز هشتم آذرماه به اتهام عضویت در پژاک به اعدام محکوم شد .

شیرین در سال 87 از سوی نیروهای اطلاعات سپاه دستگیر و پس از 21 روز به شکنجه گاهی در تهران منتقل شد . پنج ماه بعد شیرین علم هولی به بند عمومی زندان اوین انتقال یافت.

قاضی صلواتی کسی بود که شیرین علم هولی را به اتهام محاربه در دادگاهی ناعادلانه به اعدام محکوم کرد.

شیرین علم هولی نیز در نوزدهم اردیبهشت ماه سال 89 بهمراه فرزاد کمانگر ، علی حیدریان ، فرهاد وکیلی و مهدی اسلامیان دلیرانه به پای چوبه دار رفت .

مهدیه گلرو از همبندیان شیرین در نامه ای می نویسد وقتی سراسیمه شیرین را بدون خداحافظی از ما جدا کردند، گویی طناب دار او را فریاد می زد و امید داشت کورسویی از ترس در چشمان همچون عقابش ببیند اما نیک می دانم که شجاعت شیرین تاریکی نیمه شب اوین و سختی طناب دار را به سخره گرفته بود.

جانباختگان نوزدهم اردیبشهت رفتند اما از آزادیخواهی خود یک گام هم عقب نکشیدند و این مایه شکستی سنگین برای جمهوری اسلامی ایران بود .

پس از اعدام این زندانیان سیاسی، کردستان و نقاط مختلف جهان صحنه اعتصاب و اعتراض مردمی بود که نشان دادند انسانهای مبارز و آزادیخواه در دل مردم جاودانه اند .

3 سال از این واقعه گذشته اما هنوز هم حکومت ایران از تحویل پیکر اعدام شدگان به خانواده هایشان خودداری می کند و حتی از مشخص کردن محل دفن این 5 زندانی سیاسی بیمناک و هراسان است.

بازگویی شخصیت و بزرگی این قهرمانان شاید صفحات دهها کتاب را پر کند ولی این معرفی کوچکی بود از عزیزانی که هیچگاه یادشان از دلهای ما پاک نخواهد شد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: