شکنجه و اعدام ، ابزار جمهوری اسلامی جهت حفظ «هيبت حکومت» !

مردم مبارز ايران ! هر روز خبر اعدام تعداد بيشتری از زندانيان در روزنامه های رژيم رسما اعلام ميشود. از تهران و کرج تا کردستان و بلوچستان و از اهواز تا سبزوار در همه جا بساط دار بر پا شده و دسته دسته جوانان اين سرزمين را می کشند تا به خيال خام خودشان فضای رعب و وحشت را هر چه بيشتر در سراسر کشور حاکم و مانع از رشد و گسترش مبارزات مردم گردند.

همزمان با به دار آويختن داود توتا زهی زندانی سياسی بلوچ در روز شنبه ۳۰ دی ماه در زندان مرکزی زاهدان، خبر تائيد احکام اعدام پنج زندانی سياسی خلق عرب توسط ديوان عالی به اتهام «محاربه» و «فساد فی الارض» و «اقدام عليه امنيت ملی» منتشر می شود و اين در شرايطی است که حکم اعدام رضا ملازاده از اهالی روستای آشناک شهرستان سلماس به بهانه همکاری با پژاک به خانواده اش داده شده و زانيار و لقمان مرادی نيز به اتهام «محاربه» در انتظار اجرای حکم اعدام خود می باشند. 
رژيمی که در پرونده سياهش تنها در سال گذشته نام 578 زندانی اعدام شده درج گشته حال با توسل به موج جديدی از اعدام قصد دارد رکورد تازه ای در وحشيگری و جنايت به نام خود ثبت نمايد، تا کسی فراموش نکند که جمهوری اسلامی ديکتاتوری لجام گسيخته ای است که از هيچ جنايتی جهت حفظ سلطه ضد مردمی اش ابائی ندارد. اين رژيم ددمنش در حالی که زندانيان را به دار می کشد، با سبعيتی حيرت انگيز اين وحشيگری زور سازمان يافته دولتی را جهت ايجاد فضای هر چه خشونت بارتر و ايجاد رعب و وحشت هر چه بيشتر در جامعه به نمايش می گذارد؛ تا جائی که اخيراً در شهر سبزوار دو تن از زندانيان را در ورزشگاه شهر و در مقابل چشم مردمی که به شيوه های گوناگون برای مشاهده اين نمايش مرگ جمع شده بودند به دار آويختند.
هدف از همه اين اعدام ها زهر چشم گرفتن از توده های تحت ستم ايران در جهت حفظ سيستم سرمايه داری حاکم که با هزار رشته به سرمايه داری امپرياليستی در سطح جهان وابسته است، می باشد. هدف آن است که با ايجاد فضای رعب وحشت در ميان توده های مردم ما، سرمايه داران دندان گرد ايرانی و خارجی و رژيم حامی شان يعنی جمهوری اسلامی بتوانند چند صباحی بيشتر مردم رنجديده را استثمار و چپاول کنند. از اين روست که اعدام با ماهيت رژيم هائی چون جمهوری اسلامی تنيده شده است. اساساً همانطور که مارکس، انديشمند و آموزگار بزرگ پرولتاريای جهان تأکيد کرده است اعدام و کشتن انسان ها برای زهر چشم گرفتن از توده های تحت ستم، ذاتيِ جوامع طبقاتی است، و تنها با مبارزه برای از بين بردن چنين جوامعی است که می توان جامعه ای ساخت که در آن از اعدام خبری نباشد.
تجربه بيش از 33 سال سلطه جمهوری اسلامی نشان داده که تا اين رژيم در قدرت است در جهت حفظ منافع سرمايه داران و سيستم سرمايه داری وابسته ايران، بساط دار و شکنجه نيز برقرار خواهد بود. به همين دليل هم برای رهائی از اوضاع دهشتناک کنونی با همه وحشی گری های موجودش، چاره ای جز مبارزه جهت سرنگونی اين رژيم با همه دارو دسته های درونی اش وجود ندارد. مبارزه ای که شعله کشيدنش در اينجا و آنجا چنان سردمداران دزد و فاسد جمهوری اسلامی را به وحشت انداخته که برای مخفی کردن اين ترس و وحشت، اعدام های شان را در مقابل چشم مردم به نمايش می گذارند.

نابود باد رژيم وابسته به امپرياليسم جمهوری اسلامی!
زندانی سياسی آزاد بايد گردد!
چريکهای فدائی خلق ايران
30 دی ماه 1391- 19 ژانويه 2013

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: