نقدی بر مقاله «سندیکالیست ها و نهاد های سرکوب رژیم در میان کارگران» / ع.منصوریان

مقاله «سندیکالیست ها و…» دربیستم اوت 2012 در نشریه حزب کمونیست کارگری به قلم ناصر اصغری آمده است و همانطور که از تیتر آن معلوم می شود انتقادیست بر مطلبی تحت عنوان «پشت پرده انتخابات» نوشته ی کاظم فرج الهی انتقادی که خالی از اتهام های واهی نیست: «…. بار دیگر مساله ی قانون گرایی و توهم پراکنی در باره ماهیت دولت جمهوری اسلامی و بر خورد این رژیم سرکوب گر و کارگرکش به تشکل های کارگری را داغ کرده وبجلو صحنه رانده است. این موضوع اما به نظر من حاشیه ای است ،… این ها به کارگران مژده می دهند که تشکل های کارگری قانونی در شرف تشکیل شدن هستند .

کاظم فرج الهی وتورج ابوذر خانی در دو نوشته ی مختلف ، گزارش و تفسیری از چگونگی برگزاری انتخابات کانون انجمن های صنفی کارگری استان تهران ارائه کرده مشکلات کارگران را در مسیر تشکیل حتا این گونه تشکل ها مورد بررسی قرار می دهند. باید گفت اگر  بررسی هر رویداد یا پدیده ای خارج از شرایط اجتماعی اش انجام گیرد  قطعا از این بررسی نمی توان نتیجه منطقی و درستی  بدست آورد.
یکم) «شوراهای اسلامی کار»  و «انجمن های صنفی کارگری»دو تشکلی هستند که در قانون کار و دیگر قوانین از آن ها نام برده شده است. شوراهای اسلامی کار در شرایط سیاه سرکوب دهه شصت طبعا در جهت خط مشی حاکمیت و به عنوان ابزار سرکوب کارگران عمل کرده است . این امر بر کسی پوشیده نیست و دفاع از این شورا ها  در آن سال های سیاه سرکوب ، دفاع از کل حاکمیت جمهوری اسلامی به شمار می رود. اما :
آیا شرایط  دهه شصت با شرایط  دهه های پس از آن وبه طریق اولی با شرایط امروزی یکسان است؟ آیا سطح جنبش اجتماعی کارگران در دهه شصت با دهه هشتاد یکی است؟ آیا   جنبش کارگری در سال های بعد از دهه شصت پس روی کرده  یا ارتقا یافته است؟
قطعا شرایط در این سه دهه یکسان نیست، نگاهی مختصر و تیتر وار به جنبش اجتماعی کارگران  ، شوراهای اسلامی کار و تغییرات آن ها موضوع را بیشتر روشن می کند . شوراهای اسلامی ، انجمن های اسلامی و بسیج  کارخانه ها ، مراکز تولید و خدمات  و سازمان های دولتی نیز شامل این شرایط و تغییرات می شوند. دهه شصت  دهه  یورش وحشیانه حکومت به کلیه جنبش های اجتماعی و قلع و قمع این جنبش هاست و یک رویداد تاریخی نادر است که نه فقط مردم ایران بلکه آگاهان سراسر جهان هم از آن چه در این سال ها بر مردم  گذشته چندان  بی خبر نیستند .بر قراری جمهوری اسلامی در اوایل دهه شصت  برای مردم ایران و سراسر دنیا به معنی موجودیت یافتن  و استقرار یک حکومت  دیکتاتوری  فاشیستی و از نوع مذهبی آن است . حکومت جمهوری اسلامی در این سال ها برای تثبیت موجودیت و حاکمیت خود تمام ابزار های مخوف و اجتماعی ای را که می توانسته ودر دست داشته به کار گرفته است .شرایط این دهه اما با تمام دوران وحشت و سرکوبش در دهه هفتاد تغییر کرد .
دوم ) دهه هفتاد با سر برون آوردن جنبش اجتماعی کارگران مصادف شد. پایان جنگ و شروع دوران سازندگی برای کارگران شروع  مصایب ویژه و عرصه های تازه مبارزه کارگری بود . تعدیل نیرو ، به میدان آمدن کارگران و رهبران عملی جوان در کنار کارگران پیشرو  و با سابقه ، تشدید فشار های کاری، بیکار سازی دسته جمعی کارگران ، تغییر سمت و سوی سیاست های حاکمیت در عرصه های مختلف برای مصونیت یافتن  در عرصه بین المللی و دیگر عوامل  موجبات تغییر شرایط اجتماعی از دهه  شصت  به دهه هفتاد را فراهم ساخت.
جنبش کارگری در این سال ها با اعتصاب ها و حرکات اعتراضی کارخانجات ایران خود رو، بنزخاور ، پالایشگاه ها و دیگر موسسات شروع شد و بر حسب شرایط عینی جامعه رنگی تازه به خود گرفت . اعتصاب ها و اعتراضات  معمولا در جهت باز پس گیری دستاورد های  دوران انقلابی سال های 57 الی 60   مانند  سود ویژه  یا آکورد و دیگر مطالباتی از این دست بود که در سال ها ی جنگ از جانب کارفرمایان پایمال شده بود ، غول جنبش کارگری به حرکت در آمده بود . نه افراد و نه تشکیلات این شورا ها  دیگر توان ایستادن در مقابل این جنبش های اعتراضی را نداشتند. ابتدا با اتمام جنگ بسیج کارخانه ها بی هویت شدند ، وظیفه ی سربازگیری در کارخانه ها دیگر موضوعیت نداشت. پس از آن ،انجمن های اسلامی که هنوز  در حال و هوای یکه تازی های دوران جنگ بودند در پی مقابله با مدیران جدید به داخل مساجد کارخانه ها رانده و به مستخدمین نمازخانه ها تبدیل شدند. شوراهای اسلامی نیز  به رغم دارا بودن توان کار تشکیلاتی  بر علیه کارگران ، چون خواهر  و برادر (بسیج و انجمن اسلامی) خود را کم رنگ دیدند جرات و توان خود را هم  در مقابل کارگران از دست دادند. رفتار و روابط پاره ای از نمایندگان و افراد شورا با کارگران و منافع آن ها به تدریج همسویی پیدا کرد  . در گذر از این دوران رو به اوج مبارزات  و اعتصابات کارگری  وجود اجباری شوراهای اسلامی در کارخانه ها کم رنگ شد .کم کم کارخانه هایی پیدا می شدند که با اتمام دوره شوراها ، انتخابات در آن ها برگزار نمی شد. باز هم ازکارخانجات ایران خود رو می توان مثال آورد که فاقد شورای اسلامی بودند. در سال های پس از آن جنبش کارگری گسترده تر  و به خیابان ها و میدان های شهر کشیده شد ، همزمان در این شرایط اتوریته وزارت کار بر شوراها و حاکمیت خانه کارگر نیز رنگ باخت، حاصل این شرایط اجتماعی نوظهور راه یافتن نمایندگان واقعی کارگران بود که در گوشه و کنار ، در شوراهای اسلامی کار دیده می شدند و در این مقاله برای یاد آوری بیشتر آن ها جایی نیست . شوراهای شوراهای اسلامی کار دیگر از اوایل دهۀ 80 یا محفلی تشریفاتی بودند و یا تحت تآثیر اعتراضات کارگران سمت و سویی در جهت منافع کارگران یافتند .
در ادامۀ این پروسۀ ، یکی از مواد اصلی و اساسی تغییر و اصلاح قانون کار تحدید وظایف و اعضای  کمیته های انظباطی کارخانه ها بود ، تحدید این کمیته ها به معنای حذف نمایندگان کارگران و یا تحدید اختیارات آن ها بود  که معمولاٌ آرائ شان به نفع کارگران سمت و سو پیدا می کرد. حضور نمایندگان در شوراها ، دیگر الزاما منوط به قوانین شرعی و حکومتی نبود . با پیشروی جنبش کارگری این جا و آن جا نمایندگان واقعی و افراد با نفوذ کارگری هم در شوراها حضور پیدا می کردند،  این پروسه رشد جنبش کارگری  در تشکیلات دولتی و کانون های شوراها ،در مطالب و اخبار  روزنامه کار و کارگر و حضور  جدی و فعال  افرادی در خانه کارگر نیز مشاهده می گردید .
در کنار این پروسه تغییر شوراهای اسلامی کارخانه ها، انجمن های صنفی کارگری هم  از اقبال و رشد برخوردار گردیدند . اولین اثر پیشرفت و لائیک شدن جنبش کارگری اقبال فزاینده  کارگران نسبت به انجمن های صنفی بود  که پسوند اسلامی نداشتند وقوانین آن ها هم به روزتر شده بود .
اینجا به مقاله ناصر اصغری می رسیم که پروسه تغییرات بخشی از شورای های اسلامی کنونی و انجمن های صنفی را که متاثر از رشد جنبش کارگری و تغییر شرایط عینی و واقعی اجتماعی بوده نادیده گرفته است.
جنبش کارگری از ابعاد و سیعی برخوردار است . از سویی کمیته هماهنگی برای رسمیت دادن به  حقانیت و  وجود تشکل خود ، جهت برگزاری مجمع عمومی اش به وزارت کار مراجعه می کند و نه برای کسب اجازه بلکه برای اطلاع این سازمان که به لحاظ قانون اداری  مسئولیت و صدارت  کار و امور اجتماعی را عهده دار است. مراجعۀ آن به این معناست که ما چنین تشکلی هستیم . زیر زمینی نیستیم . کارگرانی هستیم  که ایجاد چنین مجمع عمومی را حق خود می دانیم .
در جایی دیگر امضا هایی جمع می شود  خطاب به همان وزارت کار و همچنین به مجلس حکومت اسلامی که در خواست افزایش دستمزد  را دارند ، هر چند که  جمع آوری  طومار امضاء بدعت تازه و جدیدی نیست ، کمیته پی گیری با جمع آوری چنین طومار هایی در شرایط  سیاسی جامعه در دهه هشتاد، چندین هزار امضاء اعتراضی به وزارت کار  و ILO  ارسال کرد .
سویی دیگر این جنبش اجتماعی کارگران ، فرود آوردن نرده های همان مجلس اسلامی است که کارگران چیت ری، جامکو ، مبلیران  به آن هجوم بردند . جایی از آن مجلس در خواست می شود . جایی دیگر به همان مجلس قانون گذار ضد انسانی معترض می شوند . این ابعاد جنبش اجتماعی در هر صورت واقعی است و دارای هویت اجتماعی است . نمونه دیگر جمع شدن هزاران امضا در اعتراض به پایین بودن دستمزدها است که اخیرا توسط نمایندگان شوراهای اسلامی و اعضای فعال خانه کارگر صورت گرفته است . همان خانه کارگری که چند سال پیش دبیران آن زبان رئیس هیت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد را بریدند ، و دیگر اعضاء آن از جمله آقای مددی را با وحشیانه ترین شکل ضرب و شتم کردند .
همان آقایان چاقو و  پنجه بکس بدست  امروزطومار امضا هایی را با همکاری دیگر نیرو ها  و فعالین جنبش کارگری  و تعدادی از اعضای هیت مدیره اتحادیه آزاد تهیه  می کنند و به ریاست مجلس شورای اسلامی تحویل می دهند .
اقای ناصر اصغری امروز ، انتخابات انجمن های صنفی کارگری را نمی توانید مجزا از دیگر رخداد های جنبش اجتماعی کارگران و ارتقا آن در سال های اخیر بررسی کنید و یا فعالین آن ها را با لاجوردی ها و خلخالی ها مقایسه کنید.
انجمن های صنفی یا دست کم بخشی از آن ها از کارگران و  مزد بگیرانی نیز تشکیل شده است  که برای تحقق مطالباتشان امروز و در چنین شرایطی خواسته اند در این تشکل ها جمع شوند  و این  به اراده آزاد  کارگران و اعضاء آن ها بستگی دارد  نه به اجازه من و شما . اندیشمندان بنیان گذار مارکسیست لنینست  ، بر این اعتقاد هستند که» هرجا کارگران گرد هم می آیند و سنگ بنای تشکل را می گذارند ، وظیفه کمونیست ها که برای شکل گیری و ارتقای آن تشکل به آن کارگران کمک کنند» .
جنبش  واقعی کارگران به شرایط عینی اجتماعی تأثیر می گذارد و از شرایط عینی نیز تأثیر می پذیرد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: